مارتین لندا

Landau, Martin

بازیگر (1931، بروکلینِ نیویورک - امریکا)

ابتدا کاریکاتوریست نیویورک دیلی نیوز بود. سه سال در مدرسه ی اکتورز استودیو آموزش بازیگری دید.

کارش را در تآتر آغاز کرد و پس از چند نقش تلویزیونی از اواخر دهه ی 1950 وارد سینما شد. پس از چندی در نقش های دوم منفی (از جمله دستیار جیمز میسن در شمال به شمال غربی) جا افتاد. به نظر می رسید که جاه طلبی دست یافتن به نقش های اصلی را ندارد، تا این که کنار همسرش، باربارا بین (1957-1993)، با مجموعه ی تلویزیونی مأموریت: غیرممکن (1966-1969) به شهرت رسید. با این همه در سینما به بازی در نقش های دوم منفی تعدادی از فیلم های وسترن و گنگستری کم اعتبار ادامه داد. در 1980 نقش اول نسخه ی جدید کم خرج و نه چندان با ارزشی از سقوط خاندان آشر را به عهده گرفت که قطعاً پس از سال ها حاشیه نشینی موفقیتی به شمار نمی آمد. بنابراین به نقش های دوم خود بازگشت. در سال های بعد ثمره ی مداومت و پشت کارش را سرانجام به سه نقش چشم گیر: حامی مالی «پرستن تاکر» در تاکر: مرد و رویای او، چشم پزشک نابکار در جنابت و جنحه و «بلا لوگوسی» در اد وود به دست آورد. با این همه پیش از هر چیز حرفه ای است و حرفه ای ها به شهرت و افتخار نمی اندیشند. دوبار برای تاکر: مرد و رویای او و اد وود برنده ی اسکار بهترین نقش دوم شد.

از فیلم ها:

1959 - تپه ی پورک چاپ (مایلستون)، شمال به شمال غربی (هیچکاک)؛ 1960 - آلاچیق (ج. مارشال)؛ 1963 - کلئوپاترا (منکه ویتس)؛ 1965 - مسیر هاله لویا (ج. استرجس)، بزرگ ترین داستان عالم (ج. استیونز)؛ 1966 - نوادا اسمیت (هاتاوی)؛ 1970 - مرا آقای تیبز صدا می کنند (گ. داگلاس)؛ 1972 - گان سیاه (هارتفورد - دیویس)؛ 1977 - سایه های عجیب در یک اتاق خالی / ماگنوم سوزان (مارتینو)؛ 1979 - شهاب آسمانی (نیم)؛ 1980 - بدون اخطار (گ. کلارک)، سقوط خاندان آشر (کانوی)؛ 1982 - تنها در تاریکی (شولدر)؛ 1987 - گردباد (ف. ا. ری)، امپایر استیت (پک)؛ 1988 - تاکر: مرد و رویای او (کوپولا)؛ 1989 - جنایت و جنحه (و. آلن)؛ 1990 - گلوله های واقعی (ل. لینزی)، ماکس و هلن (ف. ساویل)؛ 1991 - چشم بیوه زن (مک لاگلن)؛ 1993 - اسلیور (نویس)؛ 1994 - تقاطع (رایدل)، اد وود (ت. برتن)؛ 1996 - شهرداری (ه. بکر)، ماجراهای پینوکیو (بارون)؛ 1998 - فایل های ایکس (بومن)؛ 1999 - اسلیپی هالو (ت. برتن)، اد تی وی (ر. هوارد).